รู้หรือไม่ ‘ด้ายผูกแขน’ แม้ไม่มีราคา แต่มีค่าทางจิตใจ

เชื่อว่าหลายๆคนที่ได้มีโอกาสกลับบ้านไปเที่ยวหาญาติผู้ใหญ่ ต้องได้มีการรับขวัญโดยการผูกข้อมือ นับเป็นความเชื่อโบราณอีกอย่างหนึ่งของชาวเหนือและชาวอีสาน ที่ในช่วงเทศกาลหรือเวลาลูกหลานกลับบ้านทีไร พ่อแม่ผู้เฒ่าผู้แก่ที่บ้านจะนำด้ายขาวมามัดข้อมือ และอวยพรให้โชคดี เดินทางปลอดภัย ทำมาค้าขึ้น มีความสุข ซึ่งคนที่ทำงานไกลบ้านจะเข้าใจดี เป็นสัญลักณ์ของความคิดถึง เป็นเครื่องเตือนใจให้เราเวลาคิดถึงบ้าน อดทนสู้เพื่อคนข้างหลังรออยู่ ส่งแรงใจผ่านฝ้ายศักดิ์สิทธิ์ ถึงแม้ไม่มีราคา แต่มันมีค่าที่สุด การผูกแขนหรือข้อมือ เมื่อพราหมณ์สูตรขวัญจบแล้วญาติพี่น้องจะเอาข้าว ไข่ กล้วย ใส่มือเจ้าของขวัญ มือซ้ายหรือมือขวาก็ได้ให้พราหมณ์ผูกข้อมือให้ก่อนปกติจะผูกข้อมือซ้ายเพราะแขนซ้ายถือเป็นแขนขวัญ เป็นแขนที่อ่อนแอใช้งานหนักไม่ได้ เป็นแขนที่น่ารักทะนุถนอม ในเวลาผูกข้อมือนั้นทุกคนยื่นมือขวาออกไปพยุง โจม แขนของเจ้าของขวัญที่พราหมณ์กำลังทำพิธีผูกข้อมือให้ถ้าอยู่ห่างก็ยื่นมือจับแขนหรือแตะตัวกันต่อๆ มาเป็นเส้นสายเหมือน เชือกส่อแสดงถึงความสัมพันธ์ทางกายและใจเป็นอย่างยิ่ง แล้วตั้งจิตอธิฐานขอให้เจ้าของขวัญมีความสุขความเจริญเมื่อผูกข้อมือเสร็จให้ผู้เป็นเจ้าของขวัญประนมมือไหว้ผู้ให้พร …

Read More